نماز جمعه – 27 سپتامبر 2019

خطبة اول

خداوند متعال به انسان اختیار کامل داده است تا سرنوشت خود را انتخاب بکند و در این زمینه هیچ گونه جبر و اجباری وجود ندارد.

خداوند باری تعالی در وجود انسان گرایش هایی را به ودیعه نهاده است که اگر به درستی هدایت نشود، موجب فساد و انحراف می گردد. و در مقابل، صفاتی را خداوند به انسان ارزانی داشته است که موجب می گردد انسان به سوی خير و صلاح قدم بردارد.

ادیان الهی با هدف تشویق انسان به سوی خير و نیکی و هشدار دادن در مورد عواقب دردناک فساد و انحراف نازل شده اند.

ادیان الهی به همه جوانب انسان توجه داشته اند و صرفا به مسائل روحی نپرداخته اند، بلکه مسایل و نیاز های جسمی او را هم در نظر گرفته اند.

از آنجا که خداوند متعال، همیشه خير خواه انسان بوده است انسان ها هیچ گاه باب توبه و بازگشت به خیر را بسته نیافته اند.

و همچنین کارهای نیک انسان ها موجب می گردد که رحمت و مغفرت الهی شامل حال آنها گردد.

از طرف دیگر، شفاعت هم موجب می گردد تا بشر از رحمت الهی محروم نگردد.

بنابراین همیشه راه نجات و فلاح وجود دارد.

از آنجایی که خالق باری تعالی هیچ گاه باب مغفرت و توبه را نسبت به انسان ها نبسته است، ما انسان ها هم باید در تعاملات اجتماعی خود، با دیگران نرمش داشته باشیم و اگر کسی خطا يا اشتباهی در حق ما انجام داد، او را ببخشیم و مورد عفو قرار دهیم.

لازم است که انسان در برخورد با دیگران عینک بدبینی را کنار بنهد و به دیگر، با دید مثبت نگاه کنید مادامی که خلاف آن ثابت نشده است.

خطبه دوم

یکی از عواملی که موجب می شود انسان در اهداف خود به موفقیت برسد، کار جمعی است. 

در کارهای جمعی اگر بخواهیم به نتیجه مطلوب برسیم، لازم است که اشتباه و خطا دیگران، موجب نگردد که همبستگی در گروه، متزلزل گردد. 

یاران ابا عبد الله الحسين عليه السلام در صحرای کربلا

از مناطق و قبیله های مختلفی بودند و همچنین از نظر سنی تفاوت بسیار در میان ایشان وجود داشت. 

اما همه آنها در یک هدف متحد و یک صدا بودند وآن فداکاری و دفاع از کیان ولایت بود.


لینک کوتاه: http://imamalimoske.dk/fa/g7hdM

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

زبان
دانمارکی
عربی