نماز جمعه – 21 دسامبر 2018

خطیب محترم جمعه در خطبه اول به موارد ذیل اشاره کردند:

امسال از تاریخ ١٧ ربيع الأول(٢۵ نوامبر) تا ٢۵ دسامبر عالم غرق در سرور شادی است به سبب میلاد دو پیامبر، حصرت محمد مصطفی(ص) و حضرت عیسی (ع) این تقارن مبارک ما را بر آن داشت که به ارتباط تاریخی روابط بین پیروان این دو پیامبر عظیم الشأن اشاره کنیم

هجرت مسلمان به حبشه جزو اولین ارتباطات مثبت بین پیروان این دو دین، بشمار می رود.

نجاشی پادشاه مسیحی حبشه به مسلمانان اجازه داد تا با آزادی کامل به انجام واجبات دینی خود بپردازند

در مقابل وقتی فرستاد نجاشی و گروه همراه در مدینه خدمت رسول خدا رسیدند، رسول خدا خودشان برای پذیرایی از آنها اقدام کردند. و در  مقابل تعجب أصحاب خود گفتند که این قوم به پیروان اسلام خدمت کردند و من دوست دارم که خود به ایشان خدمت کنم.

دین اسلام پیروان خود را توصیه می کند تا پیروان دیگر ادیان الهی باحترام برخورد کنند. و دین یک مسلمان واقعی هرگز کامل نمی شود مگر با قبول نبوت تمامی پیامبران الهی قبل از رسول خدا.

روابط حسنه بين مسلمانان و مسیحیان در ابتدای ظهور اسلام، دگرگون شد و طی گسترش دین اسلام، جنگ هایی بمانند  موته و تبوک رخ داد.

و سرزمین های اسلامی روز به روز گسترش پیدا کرد تا جایی که نفوذ مسیحیان رو به افول گذاشت، تا جایی که بعدها مسیحیان برای جبران شکست های گذشته، جنگ های صلیبی را به راه انداختند.

در عصر جدید، زمینه برای ارتباط حسنه بین پیروان این دو دین فراهم است چرا که بسیاری از مسلمانان به کشور های غربی مهاجرت کرده اند و در کشورهای غرب در امن و امان زندگی می کنند و فعالیت های دینی خود را با آزادی انجام می دهند. تا جایی که مساجد حسینیه ها و مراکز دینی فراوانی در کشور های غربی ساخته شده است.

درست است که ما براساس این آیه قرآنی(إن الدين عند الله الإسلام) معتقد هستیم که دین حق فقط اسلام است. اما این حقیقت موجب نمی شود تا ما اجازه داشته باشیم که دیگر ادیان و پیروان آن بی احترامی کنیم.

 

و در خطبه دوم به موارد ذیل اشاره کردند:

در کتاب ارشاد شیخ مفید آمده است که:

امام علی(ع) می فرمایند: صبر کردن در مقابل تضییع حق ما بهتر از ریخته شدن خون مسلمانان و ایجاد تفرقه بین آنها است.

در اینجا سوالی مطرح می شود:

چرا امام علی (ع) بعد از وفات رسول اکرم (ص) از حق خود بر جانشینی ایشان که در واقعه غدیر، رسول خدا آن را به روشنی بیان کردند، دفاع نکردند؟

بی شک امام علی (ع) در صاحب حق بودن شکی نداشته اند و همچنین از جهت شجاعت و توانمندی چیزی کم نداشتند.

بلکه ایشان برای حفظ وحدت مسلمانان و حفظ جان آنها، از حق خود دست کشیدند.

مسلمانان و حاکمان اسلامی باید بدانند رعایت مصالح جمعی، بر دفاع از حق شخصی برتری و رجحان دارد.

اگر دفاع از بعضی از حقوق انسان موجب گردد تا مصالح عمومی و کشور مورد آسیب واقع شود، دین و عقل هر دو حکم می کنند بر عدم این دفاع از حق.

هر انسان عاقلی باید عملکرد امام علی (ع) را مورد بررسی  و آن را سرمشق و سرلوحه خود قرار دهد.

که همان فدا کردن حقوق شخصی برای حفظ مصالح عمومی است


لینک کوتاه: http://imamalimoske.dk/fa/NS4Xw

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

زبان
دانمارکی
عربی