نماز جمعه – 26 آوریل 2019

خطیب محترم در خطبه اول به موضوعات ذیل اشاره کردند:

همان گونه که در حدیث نبوی آمده است، ماه شعبان ماه رسول خدا است و به همین مناسبت، در مورد ویژگی های اخلاقی رسول خدا و الگو قرار دادن ایشان، صحبت خواهیم کرد.

بدون شک، تمامی جوانب زندگی رسول خدا، برای مسلمان الگو است. و خدواند سبحان در وصف خاتم الأنبياء می فرماید(وإنك لعلي خلق عظيم).

چرا خداوند سبحان، اخلاق رسول به عنوان نمونه بیان کرده است؟

اولا: رسول خداوند دارای عالی ترین درجات اخلاقی بودند، گاهی اوقات یک شخص در زمینه علمی يا عبادي، از درجات عالية برخوردار است اما اخلاق او مناسب نیست.

رسول خدا در همه ی زمینه های اخلاقی، علمی، عبادی و.. دارای علو درجه بودند.

علو درجه رسول خدا در اخلاق تاجایی بود که ایشان فرمودند (بعثت لأتمم مكارم الأخلاق)

ثانيا: همان گونه که در آین مبارکه(لقد کان لکم في رسول الله أسوة حسنة) لازم است که امت اسلامی، الگوی اخلاقی خود را رسول خدا بدانند و به ایشان اقتداء کنند. مخصوصا افرادی که در جامعه اسلامی، پست و منصبی دارند.

در جوامع امروزی شاهد این هستیم که افراد تحت تأتير افکار و باورها و معتقدات رایج بین مردم قرار می گیرند، لازم  است که انسان در مسائل مهم و سرنوشت ساز، صرفا پیرو نظرات و آراء جامعه و محیط اجتماعی خود نباشد و در مورد مسائل جامعه، مستقل و بدون وابستگی، فکر کند و تصمیم بگیرد.

و در خطبه دوم به نکات ذیل اشره نمودند:

انسان ها در انجام وظایف خود به چند گروه تقسیم می شوند

اول: شخصی که وظائف-حتی عبادات-  را به سبب اجبار و لزوم انجام می دهد به گونه ای که اگر این اجبار برداشته شود، دیگر آن کار ها را انجام نخواهد داد.

دوم: اشخاصی که در انجام وظائف خود به حداقل میزان آن اکتفاء می کنند، مثلا در هنگام روزه داری صرفا از خوردن و آشامیدن  و مفطرات مادی دوری می کنند و به روح این عبادات توجهی ندارند.

سوم:  اشخاصی که وظائف خود را به صورت کامل انجام می دهند اما تاثیر از این کارها نمی پذیرند.

چهارم: بهترین حالت این است که انسان وظائف خود را به صورت کامل، با رغبت انجام دهد و از کارهای خود استفاده مناسب را ببرد.

لازم است که انسان، در تمامی اعمال خود، به گونه ای برنامه ریزی کند که استفاده کامل را از وقت و تلاش خود ببرد.

آنچه که موجب افزایش شوق انسان برای عبادات می شود، در امور زير خلاصه می گردد

اول: عوامل درونی و روحی:

درک کردن عظمت معبود، درک جایگاه عبادت در نزد خداوند،  حضور قلب و رعایت تقوا در همه حال

دوم: عوامل خارجی  و مادی:

بمانند حضور در مکان های مقدس: مساجد، حسینیه ها، مراقد ائمه

یکی از توصیه های امام خمینی (قدس سره) در کتاب آداب الصلاة، این است که زمان، مکان و حال مناسب روحي برای عبادات و تضرع انتخاب گردد.

قلب انسان بمانند فصل های سال است، گاهی بهار و گاهی پاییز است گاهی حال روحی و معنوی انسان خوب است و می تواند علاوه بر واجبات، مستحبات را هم با حضور قلب انجام بدهد اما گاهی اوقات باید صرفا به انجام واجبات اکتفاء کرد، چرا که عبادت باید با شوق و حضور قلب انجام شود.

رابطه انسان و قلب اش بمانند رابطه کشاورز با زمین خوداش است.

لازم است که در وقت مناسب، شخم زده شود، دانه پاشیده و آبیاری گردد.

باید دل هایمان را با آب ایمان آبیاری کنیم تا محصولی به دست بی آوریم که رضایت الهی را بدست بیاوریم.

انسان باید فکر گناه را از قلب خویش دور کند، هر چند که این امر شرعا حرام نیست اما این گونه افکار موجب ایجاد حال منفی در انسان می شود. و شاید زمینه ارتکاب گناه به این واسطه فراهم گردد.

امام علی(ع) در این زمینه فرمودند

(من کثر فکره في المعاصي دعته إليها)


لینک کوتاه: http://imamalimoske.dk/fa/CEsIB

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

زبان
دانمارکی
عربی